عشق یک بهانه است،بهانه بر ....

سلام خیلی وقت بود که بغضی ک تمام بدنمو بلرزونه بهم دست نداده بود
ولی حس کردم باید بیام اینجا بنویسم
این روزا ک خیلی سریع عمر ما آدمها در حال سپری شدن هست من هر روز بیشتر دیروز دارم نگران خانوادم میشم
واقعا پدر ستون یک خانوادست و پیر شدن یک پدری که تو زندگیت هیچ وقت نزاشت تو کمبود احساس کنی ی فاجعست،پدری که گفتم دوچرخه گفتم قناری گفتم ماشین گفتم هر چیزی کم نزاشت و از خودش گذشت و جاهایی که خطا کردیم هیچ وقت نزاشت شخصیتم خرد شه و به یک تذکر بسنده کرد.
مادرم و اما مادرم دلم چقدر تنگ میشه هر ثانیه ای که کنارشون نیستم
تا زمانیکه ازدواج نکردم مفهوم این دو تا واژه رو به خوبی الان نمیتونستم درک کنم و مامانمو چند روز پیش بردم دکتر وقتی از پل عابر داشتم میومدم پایین کلی گریه کردم
چرا مامانم باید نرده کنار پله ها رو بگیره و یواش یواش بیاد پایین چرا آخه...
دلم واسه اون کتک زدنهای مامانم یهویی تنگ شد
باور نمیکنم انقدرر زود زمان در حال سپری شدن هست
امیدوارم تو زندگیمون به هیچکی بدی نکنیم و از همه مهم تر فدر دان داشته هامون مخصوصا خانوادمون باشیم
به نظرات خانوادمون احترام بزاریم و برای سربلندیشون که آینده ماست تلاش کنیم
تا ابد دوستتتون دارم و امیدوارم سایه پدر و مادر همه ی ما رو سرمون باشه
اینها عشق هستن... بوی بهشت...